donderdag 18 januari 2018

Anderson East - Encore

Ik was in de zomer van 2015, toch wel enigszins tot mijn verrassing, zeer te spreken over het debuut van de jonge Amerikaanse singer-songwriter Anderson East. 

Ik ben normaal gesproken niet direct overtuigd wanneer soulzangers hun uiterste best doen om de soulmuziek uit een ver verleden nauwkeurig te reproduceren en op mijn hoede wanneer het ook nog eens blanke soulzangers betreft (een vooroordeel, ik weet het), maar Delilah van Anderson East was een hele knappe plaat. 

De uit Athens, Alabama, afkomstige blanke soulzanger met een gitzwarte strot eerde op Delilah de muzikale tradities van zijn geboortegrond en maakte een plaat die klonk als de legendarische soulplaten die in de jaren 60 in het nabijgelegen Muscle Shoals werden gemaakt. Er zijn er meer muzikanten die dat doen, maar het debuut van Anderson East stak er een flink stuk bovenuit

De fraaie soulstem van de Amerikaan speelde op Delilah een belangrijke of zelfs essentiële rol, maar ook de geweldige muzikanten op de plaat en de fantastisch klinkende productie van de veelgevraagde Dave Cobb tilden Delilah een flink stuk boven het maaiveld uit. Met het vorige week verschenen Encore keert Anderson East terug en ook de tweede plaat van de Amerikaanse muzikant is een hele knappe plaat. 

De singer-songwriter uit Alabama, die tegenwoordig vanuit Nashville, Tennessee, opereert, kon wederom een beroep doen op sterproducer Dave Cobb, wist een aantal uitstekende muzikanten naar de studio te lokken (ze;fs Ryan Adams levert een mooie solo af) en schreef zijn songs dit keer samen met een aantal prima collega songwriters, onder wie de zeer getalenteerde Natalie Hemby (check haar prachtplaat Puxico uit 2017), Chris Stapleton, Dave Cobb en zelfs Ed Sheeran (die voor één track aanschoof). 

Ook Encore is weer diep geworteld in de Southern Soul zoals die in de jaren 60 in het diepe zuiden van de Verenigde Staten werd gemaakt, maar Anderson East schuift dit keer ook wat op in de richting van de rhythm & blues die bijvoorbeeld Van Morrison in het verleden maakte. 

Encore klinkt als een plaat die decennia geleden werd gemaakt, maar dit is geen moment storend, integendeel. Anderson East kent overduidelijk zijn klassiekers, maar de soulsongs van de Amerikaan komen stuk voor stuk uit het hart. 

Ook op Encore staat de Amerikaan weer garant voor zang die je bij de strot grijpt en deze zang krijgt extra glans door het geweldige soul, rhythm & blues en gospel geluid dat zijn band neerzet. Het is een geluid waarin alles raak is en iedere noot is voorzien van gevoel en soul.

Enige liefde voor oude soul is noodzakelijk om van Encore van Anderson East te kunnen houden, maar als deze liefde er is, is Encore een plaat die je makkelijk omver blaast. Anderson East is tegenwoordig misschien een kind van Nashville, maar in muzikaal opzicht komt hij nog altijd uit het allerdiepste Zuiden van de Verenigde Staten. Een diepe buiging is op zijn plaats. Erwin Zijleman